
Zakończenie pracy w Holandii wiąże się z formalnościami dotyczącymi ubezpieczenia zdrowotnego. Nie zawsze wiadomo jednak, jak długo można pobierać przyznany wcześniej dodatek i czy otrzymane pieniądze trzeba będzie zwrócić. Błędne rozliczenie może skutkować koniecznością oddania części świadczenia nawet po kilku miesiącach. Sprawdź, jak uniknąć takiej sytuacji.
Zakończenie pracy w Holandii nie musi oznaczać utraty prawa do dodatku na ubezpieczenie zdrowotne. Osoby, które po rozwiązaniu umowy nadal mieszkają w tym kraju, zazwyczaj mają obowiązek opłacania podstawowej polisy, dlatego mogą otrzymywać Zorgtoeslag. Muszą jednak spełniać określone warunki dochodowe i majątkowe. W 2026 roku roczny dochód uwzględniany podczas ustalania prawa do dodatku nie może przekroczyć 40 857 euro dla osoby bez partnera. Z kolei dla par uznawanych za partnerów w rozumieniu holenderskich przepisów o świadczeniach łączny limit wynosi 51 142 euro. Pod uwagę bierze się również majątek, którego dopuszczalna wysokość na 1 stycznia 2026 roku wynosi 146 011 euro dla osoby bez partnera oraz 184 633 euro dla pary. Przykładowo pracownik zatrudniony przez agencję, który po wygaśnięciu kontraktu zostaje w Holandii i szuka kolejnej posady, może nadal otrzymywać dopłatę.
Po zakończeniu pracy w Holandii i powrocie do Polski zazwyczaj wygasa obowiązek opłacania holenderskiego ubezpieczenia zdrowotnego. Oznacza to również utratę prawa do dodatku, nawet jeśli urząd nadal przelewa pieniądze na konto. Zachowanie numeru identyfikacyjnego, holenderskiego rachunku bankowego czy meldunku nie przedłuża okresu pobierania świadczenia. Znaczenie ma miejsce zamieszkania oraz to, któremu systemowi opieki zdrowotnej podlega dana osoba. Datę zakończenia ochrony należy ustalić z ubezpieczycielem, a w razie wątpliwości można zwrócić się do holenderskiego urzędu ubezpieczeń społecznych o sprawdzenie statusu ubezpieczenia. Od tej zasady istnieją jednak wyjątki. Osoby mieszkające w Polsce, które pobierają holenderską emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy, mogą nadal otrzymywać dodatek, jeśli są objęte holenderskim systemem finansowania opieki zdrowotnej za granicą. Wysokość świadczenia może być jednak niższa ze względu na koszty leczenia w Polsce.
Po ustaleniu daty zakończenia holenderskiego ubezpieczenia zdrowotnego należy zweryfikować, czy nadal przysługuje dodatek. Specjalista zajmujący się rozliczaniem tamtejszych świadczeń może pomóc w analizie danych dostępnych na indywidualnym koncie internetowym. Jeśli prawo do dopłaty wygasło wskutek ustania ochrony zdrowotnej, urząd powinien otrzymać tę informację od ubezpieczyciela. Po powrocie do Polski trzeba jednak potwierdzić wstrzymanie wypłat, a w razie potrzeby zgłosić utratę uprawnień. Inne okoliczności wpływające na wysokość dodatku, np. zmianę dochodów, trzeba zgłosić w ciągu czterech tygodni. Należy również zaktualizować prognozę rocznych dochodów, uwzględniając zarobki osiągnięte po powrocie do Polski oraz ewentualne dochody partnera. Urząd wypłaca bowiem dodatek w formie miesięcznych zaliczek, a po zakończeniu roku ustala, jaka kwota rzeczywiście przysługiwała danej osobie. Jeśli wypłacona kwota okaże się zbyt wysoka, może zażądać zwrotu nadpłaty. Osoby, które nie ubiegały się wcześniej o dodatek, mogą natomiast złożyć wniosek za okres, w którym spełniały wymagane warunki. W przypadku świadczenia za 2025 rok termin upływa 31 grudnia 2026 roku, a za 2026 rok 31 grudnia 2027 roku. W określonych sytuacjach związanych z przedłużeniem terminu rozliczenia podatkowego możliwe jest późniejsze złożenie dokumentów.
Rozliczenie dodatku po zakończeniu pracy w Holandii wymaga uwzględnienia indywidualnej sytuacji ubezpieczeniowej i dochodowej. W razie wątpliwości można skorzystać z pomocy specjalisty, który sprawdzi dokumenty i pomoże ustalić, czy konieczny jest zwrot nadpłaty lub, czy można ubiegać się o zaległe świadczenie.
Powrót do listy