Migracja zarobkowa obiera różne kierunki. Wiele osób decyduje się na opuszczenie Polski i wyjazd na zachód Europy, gdzie poziom życia i wysokość wynagrodzeń znacząco przewyższają to, do czego przywykliśmy w naszej ojczyźnie. Popularnością migracyjną cieszą się także państwa skandynawskie, które poza wymienionymi wyżej walorami, oferują także bardzo dobre warunki socjalne oraz oczywiście niepowtarzalne okoliczności przyrody. Dzisiaj zapraszamy Was do podróży w norweskie fiordy. Przyjrzymy się jak wygląda codzienne życie i praca w kraju Wikingów. Nasz poradnik pozwoli Wam poznać najważniejsze szczegóły dotyczące wyjazdu i podjęcia pracy na norweskiej ziemi. Zapraszamy do lektury!

 

Zarobki

Nie jest żadną tajemnicą, że Norwegia to jedno z najbogatszych państw na starym kontynencie. Jest to jeden z powodów, dla których migracja do Skandynawii z każdym rokiem zyskuje na popularności. Wysokość przeciętnej stawki godzinowej dla polskiego pracownika, to około 130 koron norweskich, co w przeliczeniu na złotówki daje 60 zł.

 

Świadczenia socjalne

Zamożna Norwegia to również bardzo mocno rozwinięta pomoc socjalna dla mieszkańców kraju. Dzięki tej zaawansowanej polityce socjalnej, Norwegia od wielu lat znajduje się w czołówkach zestawień państw o najwyższej jakości życia. Dodatkowo, ziemia Wikingów emanuje spokojem i bezpieczeństwem. To wszystko sprawia, że co roku duża liczba osób decyduje się na osiedlenie w Norwegii.

 

Czarująca natura

Półwysep Skandynawski to region, który słynie z zachwycających krajobrazów. Z Norwegią najczęściej kojarzone są przepięknej urody fiordy – długie i głębokie wąwozy skalne wcinające się na wiele kilometrów w ląd. Ta niesamowita atrakcja przyciąga co roku tysiące turystów, wywierając na nich silne wrażenie.

 

Norweska utopia

Opisane powyżej charakterystyczne elementy składowe norweskiej rzeczywistości, działają niczym magnes na migrantów zarobkowych. Wysoka stopa życia, rozwinięty system socjalny oraz piękna przyroda, stwarzają idealne warunki do spokojnej pracy. Otwarci i życzliwi Norwegowie, tworzą społeczeństwo, dla którego tolerancja jest jednym z filarów. Na ziemi Wikingów łatwo spotkać rodaków, którzy przyjechali tam w poszukiwaniu lepszego życia. Jesteśmy tam narodem bardzo mile widzianym, który ceniony jest za swoją pracowitość. Wykwalifikowani specjaliści z Polski są chętnie zatrudniani przez Norwegów. Nie gorzej jest z pracą dla osób nie posiadających specjalistycznych umiejętności i wiedzy. Niskie bezrobocie i duże zapotrzebowanie rąk do prac w magazynach, przetwórniach i hurtowniach sprawia, że Norwegia zachęca do osiedlania się w niej na wiele długich lat, oferując bardzo dogodne warunki życia.

 

Podstawowe formalności

Jak w przypadku każdego zagranicznego wyjazdu, wizyta w Norwegii wymaga kilku formalności – szczególnie jeśli wybierasz się tam w celach zarobkowych. W dalszej części poradnika, przedstawimy najważniejsze informacje dotyczące wyjazdu, pobytu i życia na norweskiej ziemi.

 

Pobyt i praca w Norwegii

Decydując się na zamieszkanie w Norwegii na okres dłuższy niż 6 miesięcy, należy zgłosić swój zamiar do Folkeregisteret – urzędu ewidencjonującego ludność. Zgłoszenie powinno być dokonane w ciągu 8 dni od przyjazdu. Obywatele Państw Członkowski UE mają prawo przebywać na terytorium Norwegii bez konieczności rejestracji przez okres do 3 miesięcy. Aby przedłużyć swój pobyt, należy znaleźć zatrudnienie.

 

Zatrudnienie u norweskiego pracodawcy

Rozpoczęcie pracy w Norwegii jest niezwykle łatwe. Możesz podjąć zajęcie zarobkowe zaraz po swoim przyjeździe – jedynym warunkiem jest rejestracja pobytu. Bez względu na planowaną i faktyczną długość pobytu w Norwegii, obowiązek jego rejestracji należy spełnić tylko raz. Rozwiązanie to znacznie ułatwia podróżowanie do i z Norwegii. Pomyślne przejście procedury rejestracji pobytu, kończy się wydaniem przez władze kraju certyfikatu, który poświadcza zameldowanie.

 

Dzięki certyfikatowi zyskujesz następujące prawa:

  • Prawo do zmiany pracodawcy oraz zatrudnienia w kilku miejscach jednocześnie;
  • Prawo do sprowadzenia najbliższej rodziny – ich także obejmuje obowiązek rejestracji;
  • Prawo do wystąpienia o stały pobyt po upływie 5 lat.

 

W przypadku gdy stracisz pracę:

  • Jeśli byłeś zatrudniony przez co najmniej rok czasu, możesz pozostać w kraju i szukać kolejnego zatrudnienia bez ograniczenia czasowego. Prawo to przysługuje Ci pod warunkiem, że nie zostałeś zwolniony z własnej winy, oraz poddasz się rejestracji jako bezrobotny w NAV – norweskim urzędzie pracy.
  • Jeśli Twoje zatrudnienie trwało krócej niż jeden rok, to przysługuje Ci prawo do pozostania w Norwegii i poszukiwania nowego zatrudnienia, tylko przez 6 miesięcy. W tym przypadku również konieczne jest spełnienie wymogów opisanych powyżej.
  • Tymczasowa niezdolność do pracy spowodowana dolegliwościami zdrowotnymi powoduje, że możesz pozostać w kraju tak długo, jak uznasz to za konieczne.

 

Podstawowe formalności

Przygotowując się do wyjazdu do Norwegii, niezbędne są następujące dokumenty i czynności:

  • Dokument potwierdzający tożsamość (paszport, dowód osobisty);
  • Umowa o pracę zawarta pomiędzy Tobą i norweskim pracodawcą;
  • W przypadku gdy nie korzystasz z usług agencji pośrednictwa pracy – dokument potwierdzający przynajmniej jedno zadanie do wykonania;
  • Dokonanie rejestracji za pośrednictwem internetu.

Po zarejestrowaniu musisz udać się na wcześniej umówioną wizytę w placówce UDI – jest to organ Policji do spraw imigracyjnych. Możesz także skorzystać z usług Centrum Obsługi Pracowników Zagranicznych, pod warunkiem, że taka placówka znajduje się w pobliżu Twojego miejsca zamieszkania.

 

Pracownik na oddelegowaniu

Formalności związane z pracą delegowaną wyglądają bardzo podobnie do tych, które należy spełnić w przypadku klasycznej formy zatrudnienia. Warunkiem koniecznym jest zatrudnienie w firmie, której siedziba mieści się w Unii Europejskiej i ma podpisaną umowę z norweskim przedsiębiorcą. Przebywając w Norwegii masz także prawo do podejmowania kolejnych zleceń. Jednocześnie, prawo pobytu przysługuje także Twojej rodzinie, ale po dokonaniu rejestracji.

 

Potwierdzenie tożsamości

W Norwegii, podobnie jak w Polsce, wszyscy mieszkańcy otrzymują numer identyfikacyjny – fødselsnummer lub D-nummer. Dzięki niemu Twoja tożsamość zostaje potwierdzona i możesz korzystać z wielu usług, jak na przykład założenie konta w banku. Posiadanie rachunku rozliczeniowego w Norwegii, znacząco ułatwia rozliczenia z pracodawcą oraz norweskim fiskusem.

Zatrudnienie przez norweskiego pracodawcę wiąże się także z koniecznością rozliczeń podatkowych. Jeśli okres pobytu i pracy na norweskiej ziemi przekracza 6 miesięcy, otrzymasz kartę podatkową, która będzie zawierała numer identyfikacyjny (D-nummer).

 

Personalny numer identyfikacyjny – Fødselsnummer

O nadanie fødselsnummer – odpowiednik polskiego numeru PESEL – najlepiej wystąpić już podczas rejestracji pobytu. Złożenie wniosku wymaga osobistego udania się do urzędu oraz potwierdzenie swojej tożsamości odpowiednim dokumentem.

 

Przyjeżdżając do Norwegii w celu dłuższego pobytu konieczne jest także wypełnienie oświadczenia dotyczącego mienia, które chcemy wwieźć (formularz oznaczony jako RD0030). Warto również przygotować sobie listę wwożonych przedmiotów, z opisem które z nich są nowe, a które nie. Taka lista znacznie ułatwi i przyspieszy odprawę celną.

 

Aby uniknąć cła za wwożone przedmioty, należy spełnić następujące warunki:

  • Przebywanie poza Norwegią przez co najmniej rok czasu;
  • Bycie właścicielem przedmiotów oraz ich użytkownikiem;
  • Deklaracja użytkowania przedmiotów w Norwegii.

 

Towary, które podlegają cłu, objęte są dodatkowymi opłatami lub wymagają pozwolenia:

  • Sprzęt radiowo-telewizyjny;
  • Zwierzęta;
  • Żywność;
  • Sprzęt roboczy;
  • Nowe przedmioty;

 

Praca, samozatrudnienie, świadczenia socjalne

Norwegia cieszy się dużą popularnością wśród naszych rodaków, którzy wyjeżdżają z Polski w poszukiwaniu lepszych warunków życia. Ten przyjazny, skandynawski kraj, oferuje atrakcyjne wynagrodzenia i bardzo przyjemną kulturę pracy. Oto kilka porad, jak skutecznie poszukiwać zatrudnienia na norweskiej ziemi.

 

Gdzie znaleźć pracę?

Wysokie stawki za godzinę, jakie płacą swoim pracownikom norwescy pracodawcy, skusiły już niejednego. Ale aby znaleźć dobre miejsce pracy, potrzeba nieco rozejrzeć się po rynku. W tym celu można skorzystać z internetu, w którym łatwo znaleźć strony zawierające ogłoszenia pracodawców z kraju Wikingów.

 

Poszukiwanie zatrudnienia poprzez agencję pracy

Pośredniczące i delegujące pracowników agencje pracy, to najszybszy i najłatwiejszy sposób na zalezienie zatrudnienia w Norwegii. Kontakt do takiej agencji można łatwo znaleźć w sieci. Jest to rozwiązanie szczególnie dobre dla osób, które wybierają się do Norwegii po raz pierwszy, a ich znajomość języka nie pozwala na samodzielne poszukiwanie pracy. Współpraca z agencją pozwoli sprawnie przejść wszystkie formalności, proces rekrutacji oraz znaleźć zatrudnienie. Dla własnego bezpieczeństwa dobrze jest też sprawdzić opinię o danej agencji, bo nie wszystkie organizacje tego typu mogą pochwalić się dobrymi wynikami.

 

Norweski Urząd Pracy

Internetowa strona norweskiego Urzędu Pracy (www.nav.no), zawiera największą i aktualną bazę danych z ofertami zatrudnienia. Można się na niej zarejestrować i stworzyć profil, który będzie zawierał szczegółowe informacje o Tobie, dzięki czemu potencjalny pracodawca będzie mógł łatwo znaleźć Cię na rynku pracy. Dodatkowo możesz umieścić tam swoje CV oraz dostawać wiadomości o pojawieniu się nowych ofert pracy.

 

Lokalne Urzędy Pracy

Szukać pracy w Norwegii możesz także lokalnie. Pomocne w tym będą regionalne oddziały NAV. Wybierając się do najbliższego urzędu przygotuj sobie zapas kopii swojego CV – przydadzą Ci się podczas składania ofert. Na miejscu będziesz miał także możliwość skorzystać z komputera, za pomocą którego wyślesz podanie o prace lub swoją ofertę. Szczegółowe informacje możesz otrzymać dzwoniąc pod numer (+47) 800 33 166 (Centrum Usług NAV).

 

Rejestrowanie własnej działalności

Rozpoczęcie własnej działalności, to zawsze duży i odważny krok. Samozatrudnienie to jedna z możliwości jakie cudzoziemcom oferuje norweski rynek pracy. Jak to zrobić krok po kroku?

  1. Rejestrację działalności należy przeprowadzić w Brønnøysundregistrene – administracyjnej agencji rejestracyjnej. Procedura jest bardzo uproszczona i polega na przesłaniu pojedynczego formularza. Do przeprowadzenia rejestracji własnej firmy nie jest wymagany meldunek w Norwegii.
  2. Kolejnym krokiem jest przekazanie informacji lokalnej administracji o założeniu działalności. Można to zrobić poprzesz wypełnienie i przesłanie drogą elektroniczną specjalnej deklaracji, dostępnej na internetowej stronie Brønnøysundregistrene.

 

Źródłem wielu cennych informacji i odpowiedzi na najważniejsze pytania związane z zakładaniem i rejestracja własnej działalności w Norwegii, jest strona altinno.no

 

Świadczenie socjalne dla bezrobotnych

Jeśli otrzymujesz zasiłek dla bezrobotnych w Polsce i szukasz pracy w Norwegii, możesz go przenieść. Aby to uczynić, niezbędne jest uzyskanie w Polsce zaświadczenie E 303, zarejestrowanie się jako bezrobotny w Norwegii (poprzez stronę www lub osobiście, w lokalnym oddziale NAV), przedstawienie zaświadczenie E 303 w norweskim urzędzie, oraz wysyłanie do urzędu z częstotliwością 14 dni, elektronicznych kart meldunkowych, zawierających informacje o życiowej sytuacji.

 

Norweski zasiłek na bezrobotnych

Otrzymanie świadczeń dla bezrobotnych w Norwegii obłożone jest następującymi warunkami:

  • Rejestracja jako bezrobotny (na stronie www urzędu lub osobiście w placówce NAV);
  • Złożenie wniosku za pośrednictwem portalu Ditt NAV.
  • Wysyłanie co 14 dni elektronicznych kart meldunkowych.
  • Gotowość do podjęcia każdej wskazanej oferty pracy.

 

Ponadto spełnienie niżej wymienionych warunków, także skutkuje otrzymanie świadczeń dla bezrobotnych:

  • Redukcja czasu pracy o co najmniej 50%;
  • Dochód z pracy w Norwegii w ostatnim roku wynosił minimum 1,5G lub średnio 3G w ciągu ostatnich trzech lat (wartość G to podstawowa stawka dochodowa norweskiego systemu ubezpieczeń społecznych, określana w maju każdego roku);
  • Zatrudnienie w Norwegii na pełnym etacie przez okres co najmniej 8 tygodni w przeciągu 3 ostatnich miesięcy;
  • Zamieszkanie lub pobyt na terytorium Norwegii.

 

Norweski zasiłek dla bezrobotnych można otrzymywać przez 104 tygodnie (2 lata), jeśli zarobki wynoszą co najmniej 2G lub 52 tygodnie (1 rok), przy zarobkach niższych niż 2G, ale wyższych od 1G.

 

Zatrudnienie po skandynawsku

Norwegia, jak również jej kraje sąsiedzkie, oferuje bardzo dogodne warunki zatrudnienia. Duże zapotrzebowanie na pracowników fizycznych sprawia, że wielu Polaków decyduje się na wyjazd do krainy fiordów. Wysokie wynagrodzenia i rozbudowany system socjalny pozwalają zarobić i odłożyć w Norwegii spore sumy. Czas więc szczegółowo przyjrzeć się warunkom pracy.

 

Czas pracy

Standardowy czas pracy w Norwegii, to znane nam w Polsce 40 godzin na tydzień. Dodatkowym atutem jest warunek, że dzienna norma pracy nie może przekroczyć 9 godzin. Praca w systemie zmianowym lub w czasie weekendów jest nieco skrócona i najczęściej wynosi 36 – 38 godzin tygodniowo. Przepisy prawa pracy, na straży których stoi Arbeidstilsynet – norweska Inspekcja Pracy – dokładnie określają warunki zatrudnienia oraz liczbę dozwolonych godzin pracy na tydzień. Możliwe są odstępstwa od tych przepisów, które pojawiają się w umowach zbiorowych lub indywidualnych ustaleniach z pracodawcami. W takich przypadkach harmonogram dziennego i tygodniowego czasu pracy musi być zgodny z zapisami znajdującymi się w umowie i tylko ona jest dokumentem uprawniającym do egzekwowania umieszczonych w niej postanowień.

 

Nadgodziny

To, co w naszej ojczyźnie jest na ogół normą, w Norwegii występuje tylko w razie szczególnych i tymczasowych potrzeb. Takie rozwiązanie sprawia, że nadgodziny nie mogą być stałym elementem systemu Twojego zatrudnienia. Dolna stawka godzinowa za nadgodziny musi być wyższa od normalnej stawki godzinnej o minimum 40%. Górna stawka nie jest określona. Zabronione są umowy opiewające na niższe stawki za nadgodziny.

 

Warunki wynagrodzeń

Niskie bezrobocie w Norwegii i duże zapotrzebowanie na pracowników, przyciąga wielu migrantów zarobkowych. Oto jak prezentuje się sprawa wynagrodzeń.

 

Podstawową i bardzo ważną informacją jest fakt, że w Norwegii nie obowiązuje płaca minimalna. Powoduje to, że podpisując umowę z norweskim pracodawcą, należy zwrócić baczną uwagę, aby stawka godzinowa była wyraźnie w niej określona. Choć nie ma jednej, krajowej, minimalnej stawki godzinowej, to władze Norwegii stworzyły umowy zbiorowe, które zawierają minimalną stawkę dla pracowników 6 branży. Są to:

  • Branża rolnicza i ogrodnicza;
  • Budowlana;
  • Rybołówstwo;
  • Elektrycy;
  • Przewoźnicy autokarowi;
  • Osoby zajmujące się sprzątaniem.

 

Na czym polegają umowy zbiorowe

Te specjalne umowy zbiorowe określają, między innymi, wysokość zarobków, czas pracy oraz stawki godzinowe. Aby być beneficjentem umów zbiorowych, należy przynależeć do związków zawodowych.

 

Zarobki w Norwegii

O wysokości zarobków na norweskim ryku pracy, decydują trzy podstawowe czynniki:

  1. Kwalifikacje;
  2. Doświadczenie;
  3. Forma zatrudnienia.

Stały etat jest gwarancją zarobków na wysokim poziomie, podczas gdy za prace sezonowe pensje są zdecydowanie niższe – nawet jeśli w obu przypadkach mamy do czynienia z tym samym zakresem obowiązków. Zasady dotyczące płac minimalnych ,dotyczą pracowników z obu grup – specjalistów i niewykwalifikowanej siły roboczej. Za specjalistę uważa się pracowników, którzy posiadają wykształcenie kierunkowe, zgodnie z branżą, w której są zatrudnieni.

 

Poniżej przedstawiamy przybliżone, minimalne stawki brutto w najpopularniejszych pod względem zatrudniania Polaków branżach:

  1. Budownictwo:
    • Specjalista – około 180 koron na godzinę;
    • Pomocnik – około 160 koron na godzinę;
  2. Przemysł stoczniowy:
    • Specjalista – około 140 koron na godzinę;
    • Pomocnik – około 135 koron na godzinę;
  3. Sprzątanie – około 130 koron na godzinę;
  4. Praca sezonowa w ogrodnictwie – około 115 koron za godzinę.

 

Koszty życia i utrzymania w Norwegii

Każdy słyszał o wysokiej stopie życia w Norwegii. Niestety w ślad za świetnym warunkami do egzystencji, podążają też znaczne koszty związane z codziennym utrzymaniem. Ceny żywności w Norwegii znacząco przewyższają unijną średnią, a to tylko jeden z podstawowych wydatków, na jakie trzeba być przygotowanym. Przygotowane przez nas informacje pozwolą Wam zapoznać się z poziomem podstawowych kosztów utrzymania w Norwegii.

 

Kwaterunek

Aby w ogóle myśleć o szukaniu pracy w Norwegii trzeba przede wszystkim mieć gdzie się zatrzymać. Wynajęcie pokoju lub mieszkania można zorganizować za pośrednictwem agencji pracy, ale te najczęściej pobierają dodatkowe opłaty za taką usługę. Zdecydowanie taniej wychodzi poszukiwanie lokum na własną rękę.

 

Ważna uwaga – decydując się na wynajem należy bezwzględnie zawrzeć umowę z właścicielem lub zarządcą budynku. Tylko w ten sposób nasze prawa podlegać będą ochronie.

 

Ceny za wynajem mieszkania w Norwegii

Tak jak w przypadku cen żywności, koszt wynajęcia mieszkania w kraju Wikingów znacząco przewyższa średnią z krajów Unii. Miesięczny czynsz za wynajęcie kawalerki to wydatek z przedziału 4000 do 8000 koron (430 – 860 Euro). Na szczęście ceny te dotyczą mieszkań położonych w centrum dużych miast, jak na przykład Oslo. Wynajęcie 2-3 pokojowego mieszkania przeznaczonego dla kilku osób, to koszt pomiędzy 7000 a 15000 koron (750 – 1600 Euro). Z tych dwóch przykładów jasno wynika, że za mieszkanie, czy to samodzielnie czy w grupie, trzeba zapłacić około 40005000 koron (430 – 530 Euro) miesięcznie. Za lokale położone w lepszych dzielnicach i z lepszym wyposażeniem trzeba niestety płacić więcej.

 

Częstym wyborem rodaków dopiero co startujących w Norwegii, jest jednoosobowy pokój – jego cena to kwota z przedziału 3000 – 6000 koron (320 – 640 Euro) miesięcznie. Osoby znajdujące się w ciężkiej sytuacji mogą liczyć na wsparcie lokalnych władz w poszukiwaniu lokalu do zamieszkania. Dotyczy to głównie przypadków, gdy dana osoba nie może samodzielnie kupić lub wynająć mieszkania z powodu braku środków.

 

Poszukiwania lokum

Jak w wielu przypadkach najlepiej w poszukiwaniu nowego miejsca zamieszkania w Norwegii, sprawdza się internet. Tutaj zdecydowanie warto przeglądać norweskie portale nieruchomości (np.: popularny finn.no). Przyda się także pomoc kogoś, kto zna język norweski, gdyż większość ogłoszeń napisana jest w tym właśnie języku. Jeśli nie możesz liczyć na taką pomoc, pozostaje skorzystanie z serwisów, na których możesz odszukać ogłoszenia dla Polonii. Tutaj szczególnie duża baza informacji znajduje się na forum „moja Norwegia”.

 

Zatrudnienie z zakwaterowaniem

Ten niemal doskonały układ, zgodnie z przyjętymi standardami, powinien zagwarantować pracownikowi prawidło urządzony i utrzymany lokal. W tym wariancie najczęściej spotykane są pokoje w hotelowym stylu, wyposażone w osobną łazienkę.

 

Wyżywienie

Jeden z największych kosztów, na jaki należy się przygotować, to ceny żywności. Utrzymanie jednej osoby przez miesiąc czasu, wliczając zakupy spożywcze oraz podstawową chemię, kształtuje się w okolicach 3000 koron. Małżeństwo pracujące wspólnie w Norwegii wyda około dwa razy więcej. Najbardziej atrakcyjne ceny produktów codziennego użytku można znaleźć w dużych marketach w rodzaju Rema 1000 lub Kiwi.

 

Nie każdy wie, że w Norwegii duże sklepy w niedzielę są nieczynne. Robiąc zakupy trzeba o tym pamiętać. Można liczyć na lokalne małe sklepiki (7eleven, Deli De Luca, Narvesen), ale większe zakupy zdecydowanie lepiej i taniej jest zrobić w tygodniu w markecie. Aby lepiej zorientować się w cenach żywności obowiązujących w Norweskich sklepach, poniżej przedstawiamy przykładowe artykuły wraz z ich średnią ceną:

  • Chleb – 7 NOK (0,7 Euro);
  • Mleko – 15 NOK (1,60 Euro);
  • Woda mineralna – 20 NOK (2 Euro);
  • Ryż – 15 NOK (1,60 Euro);
  • Jajka (18 szt.) – 40 NOK (4,30 Euro);
  • Filet z kurczaka (600g) – 100 NOK (10 Euro);
  • Herbata ekspresowa (20 szt.) – 35 NOK (3,50 Euro);
  • Dżem (600g) – 20 NOK (2 Euro);
  • Czekolada (200g) – 30 NOK (3 Euro).

 

W Norwegii sporym ograniczeniom podlega sprzedaż alkoholu. Piwo można nabyć tylko w niektórych marketach, a działy oferujące złoty trunek są czynne do godziny 20 w tygodniu, a w soboty tylko do 18. Mocniejsze gatunki alkoholu można kupić wyłącznie w specjalnych, posiadających licencję sklepach Vinmonopolet. Przy zakupie alkoholu obowiązuje także ograniczenie wiekowe. Kupując piwo należy mieć ukończone 18 lat, natomiast aby nabyć mocniejsze trunki, trzeba mieć minimum 20 lat.

 

Komunikacja publiczna

Mimo trudnego ukształtowania terenu, w Norwegii bardzo dobrze rozwinięta jest sieć połączeń obsługiwanych przez publicznego przewoźnika. Do dyspozycji mamy autobusy, kolej, promy oraz samoloty. W miastach najsprawniej można poruszać się korzystając z lokalnych autobusów – za wyjątkiem weekendów, kiedy to praktycznie nie kursują. Cena jednorazowego biletu na miejski autobus wynosi 35 koron. Szczegółowe rozkłady jazdy komunikacji w całym kraju można sprawdzić w internecie, na stronach tidr.no oraz rutebok.no, a pod numer telefonu 177 dostępna jest dodatkowo pomoc i konsultacja. Miłośnicy taksówek nie mają w Norwegii łatwego życia. Skorzystanie z tych usług jest bardzo drogie i nawet obywatele kraju Wikingów rzadko pozwalają sobie na ten sposób podróżowania.

 

Podsumowanie

Wysokie zarobki w Norwegii przyciągają wielu chętnych do pracy. Często przeżywają oni szok związany z poznawaniem kosztów codziennego życia. Mimo to, życie w Norwegii nie jest tak trudne, jakby się mogło wydawać. Początkowe zaskoczenie z czasem osłabnie, a co miesięczna pensja będzie spokojnie pokrywała wszelkie podstawowe potrzeby życiowe. Przy odrobinie pomysłowości i odpowiednim zarządzaniu domowym budżetem, można bez problemu odkładać znaczne sumy.

 

Biorąc pod uwagę przedstawione przez nas informacje na temat kosztów życia i zarobków, przykładowe wyliczenia dla jednej osoby pracującej w Norwegii będą wyglądały następująco:

 

Koszty życia to około 12 000 – 17 000 koron (1280 – 1820 Euro) miesięcznie. Na te kwoty składają się:

  • Wyżywienie: 3500 – 4000 koron;
  • Zakwaterowanie: 5000 – 8000 koron;
  • Transport: 500 – 700 koron;
  • Inne wydatki: 3000 – 4000 koron.

Płaca minimalna przy zajęciach sezonowych to około 17 000 koron – a to najsłabiej opłacane zajęcie.

 

Z powyższego zestawienia jasno wynika, że pomimo wysokich kosztów życia w Norwegii, można tam bez większych kłopotów utrzymać się, a i z odłożeniem oszczędności nie powinno być problemu. Dodatkowymi atutami z pewnością będzie stabilny system pracy, atmosfera, bezpieczeństwo oraz oczywiście wspaniałe okoliczności przyrody.

 

Kwalifikacje zawodowe

Poszukiwanie i podjęcie pracy w innym państwie wiąże się z koniecznością przebrnięcia przez różne formalne procedury. Samodzielne podołanie wszystkim wymaganym formalnościom, może zgasić nawet największy zapał i entuzjazm związany z wizją rozpoczęcia nowego etapu w życiu. Z pewnością sprawy ułatwia znajomość instytucji oraz trybów postępowania, dzięki czemu wyjazd można zorganizować łatwiej i szybciej. Dlatego wiele osób korzysta z pośredników w postaci agencji pracy. Firmy te posiadają wyszkolony personel, którego zadaniem jest przeprowadzić potencjalnego pracownika przez wszystkie wymagane procedury. Ich pomoc może być szczególnie przydatna w przypadku, gdy chcesz podjąć prace w jednym z regulowanych zawodów w Norwegii. Aby to zrobić potrzebne będzie Ci również potwierdzenie Twoich umiejętności. Jakie zawody należą do grupy regulowanych oraz jak wygląda procedura nostryfikacji, o tym dowiesz się z kolejnej części naszego poradnika.

 

Wszystkie Państwa Członkowskie Unii Europejskiej stosują takie same procedury dotyczące uznawania kwalifikacji zawodowych i choć Norwegia nie należy do Unii, to również przyjęła ten model postępowania. Tryb postępowania w przypadku uznawania kwalifikacji zależy od tego, czy planujesz osiedlić się w Norwegii na stałe i wykonywać tam wyuczony zawód (konieczne uznanie kwalifikacji), czy też planujesz świadczyć swoje usługi w zawodzie tylko tymczasowo (wymagane jedynie pisemne oświadczenie).

 

Twoje kwalifikacje mogą zostać poddane kontroli w obydwu przypadkach. Jeśli nie jesteś pewien, która forma jest dla Ciebie odpowiednia, najlepiej zrobisz udając się na konsultacje w NOKUT – norweskim urzędzie zajmującym się udzielaniem prawa do wykonywania danego zawodu.

 

Nostryfikacja dyplomu

Nostryfikacja, to inaczej potwierdzenie zdobytego wykształcenia i umiejętności. Jeśli zdobyłeś wykształcenie w Polsce, to chcąc pracować w wyuczonym zawodzie w Norwegii, powinieneś nostryfikować zdobyte dyplomy. W niektórych przypadkach wystarczy przetłumaczenie dokumentów na język norweski, w innych zaś konieczne będzie zdobycie świadectwa ukończenia szkolenia zawodowego – fagbrev.

Dokument ten formalnie potwierdza Twoje umiejętności w danym zawodzie. Wydawany jest przez norweskie instytucje edukacyjne (szkoły, uczelnie). Aby go otrzymać, należy zdać specjalny egzamin. W tym celu powinieneś udać się do biura szkolenia zawodowego – Fagopplæringskontoret – w regionie, w którym jestem zameldowany. Konieczne będzie przedstawienie świadectw ukończenia szkół, które uprawniają do wykonywania zawodu. Powinny one zawierać informacje dotyczące programu zajęć oraz zakresu zajęć teoretycznych i praktycznych, jakie miały miejsce podczas zdobywania wiedzy. Przydatny będzie także opis doświadczenia zawodowego.

 

Procedura uznania kwalifikacji

Aby poddać się procedurze uznania kwalifikacji musisz zwrócić się do Krajowego Centrum Zagranicznego Wykształcenia w Państwowym Organie ds. Jakości Wykształcenia – NOKUT. Możesz tam bezpłatnie zasięgnąć szczegółowych informacji na temat autoryzacji swoich dokumentów. Dowiesz się tam także, jak wyglądają kolejne etapy procedury i gdzie powinieneś się zgłosić.

 

Uznanie kwalifikacji zawodowych w Norwegii wymagane jest tylko w przypadku kilku zawodów. Oto one:

  • Piloci, technicy, mechanicy samolotowi;
  • Radcy prawni, prokuratorzy, adwokaci;
  • Lekarze, pielęgniarki, położne, dentyści, farmaceuci;
  • Księgowi, doradcy finansowi, pośrednicy nieruchomości, windykatorzy;
  • Weterynarze, biolodzy.

 

Jeśli chcesz wykonywać jeden z wymienionych wyżej zawodów, powinieneś odpowiednio się przygotować do spełnienia wszystkich wymaganych formalności. Skompletowanie dokumentów wcześniej, przyspieszy procedurę. Będą Ci potrzebne:

  • Wniosek o uznanie kwalifikacji;
  • Kopia dokumentu potwierdzającego tożsamość (dowód osobisty, paszport);
  • Kopia kwalifikacji zawodowych/ akademickich;
  • Dokumenty potwierdzające stan zdrowia i zdolność do wykonywania zawodu, nie starsze niż 3 miesiące.

 

Opieka medyczna

Służba zdrowia to zagadnienie, którym wiele osób na początku swojej pracy w Norwegii w ogóle się nie przejmuje. Dopiero powstanie koniczności skorzystania z opieki medycznej powoduje, że zaczynamy szukać odpowiedzi na pytania jak dostać się do lekarza? Ile kosztuje wizyta? Kto zapłaci za pobyt w szpitalu? W naszym poradniku przygotowaliśmy dla Was zbiór najważniejszych informacji dotyczących korzystania z norweskiej służby zdrowia. Dzięki temu, jeszcze przed wyjazdem, zdobędziecie wiedze na temat funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej w kraju fiordów.

 

Ubezpieczenie społeczne

Mieszkając i pracując legalnie w Norwegii, objęty zostaniesz norweskim systemem ubezpieczeń społecznych. Rejestracja w systemie odbędzie się podczas dokonywania meldunku.

 

Składki na ubezpieczenie społeczne pochodzą bezpośrednio z Twojej pensji. Ich wysokość wynosi 7,8% wynagrodzenia brutto. W przypadku, gdy podlegasz już pod ubezpieczenie społeczne w Polsce, nie musisz stawać się płatnikiem norweskiego systemu ubezpieczeń społecznych. Umożliwi Ci to uniknięcie podwójnego opłacania składek. W tym celu niezbędne jest dostarczenie norweskiej administracji odpowiedniego formularza, który wystawi NFZ.

 

Pracując na oddelegowaniu przez polskiego pracodawcę lub wykonując prace sezonowe (pobyt do 3 miesięcy), nie musisz się rejestrować i korzystać z ubezpieczenia zdrowotnego. Jeśli płacisz składki w Polsce i chcesz skorzystać z usług medycznych w Norwegii, wystarczy, że okażesz kartę EKUZ, która umożliwi Ci dostęp do opieki medycznej na warunkach podobnych do tych, z których korzystają obywatele Norwegii. Wszystkie niezbędne informacje dotyczące Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego i jej działania w Norwegii, możesz uzyskać w stronie internetowej NFZ.

 

Stałe zatrudnienie i korzystanie ze służby zdrowia w Norwegii

Wraz z rejestracją w Krajowym Rejestrze Ludności otrzymasz od norweskiej jednostki zajmującej się ubezpieczeniami społecznymi pismo, w którym będą zawarte informacje na temat wyboru lekarza rodzinnego. Zapisanie się do wybranego lekarza wymaga osobistego pofatygowania się do przychodni – dlatego najlepiej wybrać taką, która leży w pobliżu miejsca zamieszkania.

 

W przypadku gdy będziesz zmuszony skorzystać z opieki innego lekarza, niż ten którego wybrałeś, należy liczyć się ze zwiększonymi kosztami usług medycznych.

 

Podczas pierwszej wizyty u wybranego lekarza rodzinnego dowiesz się jak funkcjonuje norweski system ubezpieczeń zdrowotnych. Jeśli posiadasz dzieci, które nie przekroczyły 16 roku życia i są razem z Tobą w Norwegii, to zostaną one automatycznie zapisane do wybranego przez Ciebie lekarza rodzinnego. Możesz także wybrać dla dzieci innego lekarza.

 

Skorzystanie z usług norweskiego lekarza

Jeśli zachorujesz na tyle poważnie, że uznasz, iż nie obejdzie się bez wizyty u lekarza, to wpierw powinieneś telefoniczne ustalić jej termin – zarejestrować się. Lekarz w Norwegii przyjmują od poniedziałku do piątku, w godzinach 8 – 15.

 

Nie musisz obawiać się bariery językowej podczas rozmowy z doktorem. Nawet jeśli nie znasz norweskiego, ani angielskiego, przysługuje Ci prawo do skorzystania z pomocy tłumacza. O takiej konieczności należy poinformować lekarza z wyprzedzeniem. Usługa ta jest bezpłatna.

 

Koszty leczenia

Każdy mieszkaniec Norwegii, będący płatnikiem składek do norweskiego systemu ubezpieczeń społecznych, ponosi część kosztów leczenia. Pozwala to zabezpieczyć system przed ewentualnymi nadużyciami.

 

Udział własny w kosztach leczenia, w przypadku gdy jesteś ubezpieczony w Polsce i posiadasz kartę EKUZ, wygląda następująco:

  • Wizyta u lekarza opieki podstawowej w ciągu dnia: około 150 – 200 koron;
  • Wizyta u lekarza opieki podstawowej w nocy lub w dni świąteczne: około 250 koron;
  • Wizyta domowa lekarza opieki podstawowej: około 300 koron;
  • Wizyta u lekarza specjalisty w ciągu dnia: około 200 koron;
  • Leczenie stomatologiczne – pełne koszty leczenia;
  • Dzieci do siódmego roku życia korzystają ze wszystkich usług bezpłatnie.

 

O limitach zwrotu kosztów i zasadach finansowania korzystania z usług medycznych w Norwegii dowiesz się więcej z portalu NFZ.

 

Udział własny w kosztach leczenia, w przypadku gdy jesteś ubezpieczony w Norwegii, wygląda następująco:

  • Wizyta u lekarza opieki podstawowej w ciągu dnia: około 150 – 200 koron;
  • Porada specjalisty na postawie skierowania: około 300 koron;
  • Porada specjalisty bez skierowania: około 450 koron;
  • Wizyta domowa lekarza opieki podstawowej w ciągu dnia: około 200 koron;
  • Wizyta domowa lekarza opieki podstawowej w nocy lub w weekend: około 250 koron;
  • Leczenie stomatologiczne – pełne koszty leczenia;
  • Transport medyczny: około 150 koron;
  • Zakup lekarstw w oparciu o „biała receptę”: płatne w całości;
  • Zakup lekarstw w oparciu o „niebieską receptę” (choroby przewlekłe): 36% ceny (do 510 koron).

 

Podobnie jak w przypadku żywności, koszty leczenia w norweskiej służbie zdrowia są wysokie. Dlatego nie będąc objętym ubezpieczeniem w Polsce, warto jest przed przyjazdem na ziemie Wikingów wykupić polisę ubezpieczeniową, która zabezpieczy środki na pokrycie kosztów związanych z leczeniem i następstwami nieszczęśliwych wypadków.

 

Zniżki

Norweski system ubezpieczeń przewiduje także zniżki i ulgi dla pewnych grup ludzi. Wyglądają one następująco:

  • Dzieci do lat 12 bezpłatnie korzystają z porady lekarskiej i niektórych lekarstw;
  • Dzieci do lat 18 bezpłatnie korzystają z leczenia stomatologicznego w publicznych placówkach;
  • Osoby upośledzone oraz osoby, które przebywały w domu opieki lub korzystały z opieki domowej przez okres minimum 3 miesięcy, korzystają z bezpłatnego leczenia stomatologicznego;
  • Młodzież w wieku 19 – 20 bezpłatnie korzysta z części zabiegów stomatologicznych;
  • Kobiety w ciąży objęte są programem bezpłatnych świadczeń związanych z ciążą i porodem.

 

Co roku norweski parlament ustala kwotę dla karty bezpłatnego leczenia – frikort. Prawo do korzystania z tej karty posiadają osoby, które cierpią na przewlekłe choroby i korzystają często z opieki lekarskiej, a zapłacony przez nie wkład własny przekroczył pewną sumę (około 2000 koron). Dokument ten zwalnia z konieczności płacenia własnego wkładu przez pozostałą część roku.

 

Zakup lekarstw

W Norwegii funkcjonują dwa rodzaje recept: biała oraz niebieska. Posiadając kartę EKUZ otrzymuje się następujące rabaty:

  • Niebieska recepta – pacjent płaci 36% ceny lekarstw;
  • Biała recepta – pacjent ponosi pełny koszt.

 

O lokalizację najbliższej apteki możesz spytać swojego lekarza podstawowej opieki.

 

Sytuacje alarmowe

W Norwegii funkcjonuje numer alarmowy 112. Dzwoniąc pod ten numer uzyskasz połączenie z policją, która przekaże Twoje zgłoszenie do odpowiednich służb. Równocześnie działa drugi numer alarmowy – 113. Tutaj połączenie nawiązujesz bezpośrednio z osobami zajmującymi się ratowaniem ludzkiego życia.

 

Nagła choroba lub wypadek przy pracy w czasie legalnego zatrudnienia u norweskiego pracodawcy powoduje, że należy Ci się zasiłek chorobowy od pierwszego dnia niedyspozycji. W okresie niestawiania się w pracy z powodu choroby lub wypadku w pracy, Twój pracodawca nie może Cię zwolnić na podstawie doznanego uszkodzenia. Okres ochronny trwa 12 miesięcy.

 

Świadczenia socjalne

Warunki życia w Norwegii są jednymi z najlepszych w Europie. Kuszą one wielu Polaków, którzy przyjeżdżają do kraju fiordów w poszukiwaniu lepszego życia. Często decydują się oni zabrać ze sobą najbliższych. W kolejnej części naszego poradnika przedstawimy Wam jak wygląda system świadczeń socjalnych, czyli na jaką pomoc możecie liczyć, w przypadku gdy nie wszystko będzie szło po Waszej myśli.

 

Kontantstøtte – zasiłek opiekuńczy

Świadczenie to wypłacane jest na każde dziecko w wieku od roku do dwóch. Jego kwota wynosi 6000 koron (około 675 Euro) miesięcznie. Uzyskanie zasiłku opiekuńczego obwarowane jest następującymi wymaganiami:

  • Osiągany dochód objęty jest składkami na norweski system ubezpieczeniowy (umowa o pracę, kontrakt, działalność gospodarcza, zasiłek rodzicielski, chorobowy, dla bezrobotnych);
  • Należy odprowadzać składki do norweskiego systemu ubezpieczeń społecznych;
  • Posiadać wraz z dzieckiem stały meldunek.

 

Dodatkowo aby otrzymać kontantstøtte, dziecko powinno być zapisane do żłobka, którego nie obejmuje dofinansowanie państwa lub przebywać z rodzicem w domu.

 

W przypadku gdy maluch jest zapisany do placówki, która otrzymuje wspomniane dofinansowanie państwa, a czas jego pobytu w nim wynosi co najmniej 20 godzin tygodniowo, świadczenie nie zostanie przyznane. Aby je otrzymać, dziecko musi spędzać w żłobku z dofinansowaniem poniżej 20 godzin tygodniowo. W tym wypadku świadczenie będzie wypłacone, ale odpowiednio pomniejszone. Świadczenie wypłacane jest do 3 miesięcy wstecz.

 

Barnetrygd – zasiłek rodzinny

Świadczenie to wypłacane jest na każde dziecko w przedziale wiekowym od 0 do 18 lat. Kwota należna z tego tytułu wynosi 970 koron (około 110 Euro) miesięcznie. Wymagania:

  • Stały dochód, objęty składkami ubezpieczeniowymi w Norwegii;
  • Odprowadzanie składek do norweskiego systemu ubezpieczeń społecznych;
  • Stały meldunek rodzica oraz dziecka, na które przyznawany jest zasiłek.

Barnetrygd może być wypłacany do 3 lat wstecz.

 

Foreldrepenger – zasiłek rodzicielski

Narodziny dziecka lub adopcja dziecka, które nie ukończyło 15 roku życia, stwarza szansę na otrzymanie świadczenia w postaci zasiłku rodzicielskiego. Zasiłek ten, przy zachowaniu pełnej stawki, może być pobierany przez 49 tygodni. Przy pomniejszonej stawce o 20%, okres pobierania świadczenia wydłuża się do 59 tygodni. Z foreldrepenger może korzystać zarówno mama, jak i ojciec w trakcie urlopu macierzyńskiego lub tacierzyńskiego.

 

Møderkvote – zasiłek macierzyński – otrzymują kobiety na 3 tygodnie przed porodem oraz 6 tygodni po porodzie. Okres ten jest obowiązkowo wolny od pracy dla każdej mamy. Dodatkowo, do rozdysponowania według własnego uznania, nowa mama ma 4 tygodnie wolnego.

 

Fedrekvote – zasiłek tacierzyński – przysługuje przez okres 10 tygodni.

 

Fellesperiode – okres wspólny – polega to na tym, że jedno z rodziców musi podjąć pracę w wymiarze minimum ¾ etatu. Mniejszy wymiar czasowy zatrudnienia wpływa proporcjonalnie na kwotę otrzymywanego świadczenie. Zasiłek ten można pobierać przez okres 26 tygodni – przy stawce 100% – lub 36 tygodni przy stawne 80%. Wymagania konieczne do spełnienia, aby otrzymać świadczenie:

  • Konieczność otrzymywania dochodu w Norwegii przez co najmniej 6 z 10 miesięcy poprzedzających rozpoczęcie pobierania świadczenia;
  • Roczny dochód w minimalnej kwocie 46288 koron (ok. 5200 Euro) – do dochodu wliczane są również inne pobierane zasiłki.

 

Kwota podstawowa, na podstawie której obliczana jest wysokość zasiłku rodzicielskiego, to bieżące zarobki lub w przypadku własnej działalności – średni dochód z ostatnich 3 lat. Świadczenie wypłacane jest tylko za dni robocze, a wnioski należy kierować do NAV.

 

Sosialhjelp – zasiłek socjalny

Każda osoba, która przebywa legalnie na terytorium Norwegii, a osiągany przez nią dochód nie przekracza minimum socjalnego, może liczyć na podstawową formę pomocy od państwa w postaci zasiłku socjalnego. Aby go otrzymać należy zgłosić wniosek do NAV. Każdy przypadek jest rozpatrywany indywidualnie i nie istnieją szersze wymagania, które należy spełnić, aby go otrzymać. Ważne jest, aby starając się o wypłatę sosialhjelp wyczerpać wszelkie inne możliwości polepszenia swojej sytuacji. Pomoc może przybrać formę finansową, ale może również być przekazana w formie produktów spożywczych, odzieży czy opłacenia rachunków.

Na temat szeroko pojętej polityki socjalnej w Norwegii można zasięgnąć informacji na stronie internetowej NAV – www.nav.no – lub dzwoniąc pod numer telefonu: (+47) 55 55 33 33.



Norwegia

Powrót do listy